Son Armağan 2

Gümüş Dikenli Kurtboğan yüzünden yavaş yavaş ölüyordum ve bunun tek bir ilacı vardı: Mucize İksir. Ama eşim Leo Ashford, onu alıp üvey kardeşim Jane Smith'e verdi. Çünkü hasta numarası yaptığımı düşünüyordu. Tedaviyi reddettim ve bunun yerine güçlü bir ağrı kesici aldım. Üç gün içinde organlarımı iflas ettirerek beni öldürecekti. O üç günde her şeyden vazgeçtim. Sıfırdan kurduğum kürk üretim şirketini Jane'e devrettim ve ailem kardeşime değer verdiğim için benimle gurur duydu. Eş bağımızı koparmayı teklif ettim ve Leo nihayet mantıklı davrandığım için benimle gurur duydu. Oğluma, Jane'e anne diyebileceğini söyleyince sevinçle yeni annesinin harika biri olduğunu söyledi! Tüm birikimimi Jane'e transfer ettim ve kimse olağan dışı bir durum olduğunun farkında değil gibiydi. Sadece artık daha iyi davrandığım için mutlulardı. "Viola nihayet artık o kadar kötü biri değil" diyorlardı. Acaba öldüğümde buna pişman olurlar mıydı?